Trzecia generacja była oferowana jako hatchback, kombi i sedan. Lifting z 2014 roku najłatwiej rozpoznać po trapezowym grillu, ale ważniejsze są zmiany we wnętrzu, multimediach i gamie silników. W poliftowych autach pojawiły się między innymi benzynowe 1.5 EcoBoost i diesel 1.5 TDCi, podczas gdy wcześniejsze egzemplarze częściej mają 1.6 Ti-VCT, 1.6 EcoBoost lub 1.6 TDCi.
Do spokojnej jazdy i mniejszych przebiegów sensownym punktem odniesienia jest wolnossące 1.6 Ti-VCT z manualem, choć nie zapewnia osiągów mocniejszych turbo. EcoBoost wymaga udokumentowanej obsługi właściwym olejem i kontroli układu chłodzenia. Diesla warto wybierać do tras, w których filtr DPF ma warunki do regeneracji. Nazwa PowerShift nie oznacza jednej skrzyni: występowały różne konstrukcje zależnie od silnika, dlatego konieczna jest identyfikacja konkretnego wariantu.
Na zimnym silniku posłuchaj pracy rozrządu, sprawdź poziom płynu chłodniczego i brak śladów wycieków. Przy 1.0 EcoBoost wymagaj dowodów prawidłowej obsługi mokrego paska rozrządu; sam wpis „rozrząd zrobiony” bez zakresu prac jest niewystarczający. W PowerShift sprawdź ruszanie, manewrowanie i zmianę biegów po rozgrzaniu oraz dokumenty serwisowe właściwe dla danej skrzyni. W dieslu skontroluj DPF, EGR, korekty wtrysków i dwumasę. Na jeździe próbnej zwróć uwagę na stuki zawieszenia, ściąganie i nierówne zużycie opon. Zobacz też inne generacje Forda Focusa.
